Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

Και αυτό μου έφτανε....

Είμαι στο σταθμό. Περιμένω. Δε ξέρω ποιο δρομολόγιο, ποιο τρένο. Δε ξέρω πότε θα έρθει. Δε ξέρω ποια μέρα. Είμαι εκεί και περιμένω κοιτάζοντας τον ορίζοντα. Σηκώνομαι, ελέγχω, τίποτα.
Κάθομαι πάλι στο παγκάκι, έρχεται κάποιος, μου μιλάει για αυτόν, του λέω για μένα, για το τρένο που περιμένω και δε ξέρω πότε θα έρθει ούτε ποιο είναι. Συνεχίζει να μου μιλάει.
Εγώ σηκώνομαι, ελέγχω, κάθομαι σε άλλο παγκάκι. Αυτούς τους ξέρω καλά. Μιλάμε, συζητάμε, ξεχνιέμαι.