Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2012

Σύννεφα..


Ο ήλιος λάμπει πάνω μας κάθε μέρα. Ίδιος και διαφορετικός ταυτόχρονα την κάθε μέρα. Στέκει εκεί δυνατός, ζεστός, φλογερός όλο δύναμη, δείχνοντας την μοναδικότητά του.

Κάθομαι λίγο στο φως του..με αγγίζει..με ζεσταίνει..μου δίνει δύναμη να προχωρώ, να συνεχίζω, να χαμογελάω..όμως στο δρόμο του μπήκε ένα σύννεφο. Σύννεφο μικρό αλλά παίρνει μακριά τον ήλιο μου. Σιγά σιγά χάνω την επικοινωνία μου μαζί του. Υπάρχει εμπόδιο και όλα σκοτεινιάζουν, κρυώνουν και μένω μόνη μου να κοιτάζω ψηλά ψάχνοντας για το φως που είχα.
Η ζέστη μετατράπηκε σε κρύο, το φως σε σκοτάδι.. Θα έρθει ξανά, αναρωτιέμαι..Πόσο θα περιμένω για το φως; Λίγα δευτερόλεπτα και όλα άλλαξαν πάλι. Το λαμπερό φως ξεπρόβαλε δυνατό, όπως και πριν, ζεστό και εκτυφλωτικό!

Ο ήλιος δίνει ζωή. Το δικό Του φως δίνει Ζωή.


ΕΜ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου