Παλιότερες σκέψεις....

Έρωτας και θάνατος...    (29.10.10)

Έρωτας και θάνατος..έννοιες δυνατές και μπορεί ολότελα ξέχωρες αλλά και ταυτόχρονα τόσο ίδιες..ο έρωτας μπορεί να σημαίνει τον θάνατό σου αλλά και ο θάνατος να αποδεικνύει με έναν ιδιαίτερο τρόπο τον έρωτά σου..Τί μπορεί από τα δύο να είναι αληθινό δε ξέρω αλλά γνωρίζω καλά πως και τα δύο είναι μία απόδειξη αγάπης.

Δικαίωμα στα όνειρα..

Όταν έχεις πονέσεις πολύ γιατί δεν μπορείς να κάνεις όνειρα πια? έστω για ένα χρονικό διάστημα σταματάνε όλα..Τι είναι αυτό που σε κρατάει κολλημένο στη γη και δε σε αφήνει να πετάξεις?τι?

Δικαίωμα στα όνειρα έχουμε όλοι... Το κακό είναι ότι υπάρχει πάντα κάποιος που σου κόβει τα φτερά..ίσως κάποιος άλλος... ίσως και ο ίδιος σου ο εαυτός.. Φοβάσαι να ανοιχθείς..να ανοίξεις τα φτερά σου.. να κάνεις σχέδια. φοβάσαι μην βρεις πάλι ταβάνι, που είπε κάποιος φίλος. φοβάσαι εσένα. αυτά που σκέφτεσαι. φυλάγεσαι από τα πυρά κάποιου ανύπαρκτου πολέμου προκειμένου να μην ξεσπάσει πάλι και γίνει μεγαλύτερη καταστροφή από την ήδη υπάρχουσα. ζεις στη μοναξιά σου και απλά όταν ακούς τα όνειρα των άλλων χαμογελάς συγκαταβατικά χωρίς να σκεφτείς τίποτα.

First Love

Πρώτη αγάπη.. Πώς μπορείς να νιώθεις την πρώτη αγάπη όταν έχεις πληγωθεί, όταν έχεις πονέσει, όταν έχεις απορριφθεί από όλους και όλα? Γίνεται, άραγε, να ξανανιώσεις όλα αυτά? Η απάντηση έρχεται γλυκά.."Τα πάντα Κάνει νέα"..όλα γίνονται..γιατί μπορεί να έχεις απορριφθεί, να έχεις πονέσει αλλά Αυτός είναι δυνατός να Κάνει τα πάντα!

Δύο δωμάτια,αντίθετα!

Δύο μέρη στο μυαλό μου, σκέψεις και αναμνήσεις.
Το ένα δωμάτιο γεμάτο φως Ήλιου, το άλλο παλεύει να φωτιστεί. όσους διακόπτες και αν ανοίξω, παραμένει το ίδιο θαμπό.

Το φως μπαίνει από το ορθάνοιχτο παράθυρο και κάθε πτυχή και αμφιβολία αλλάζει, αναδύεται έως ότου αποκαλυφθεί και θρυμματιστεί. Φως ζεστό, λαμπερό και απόλυτα μοναδικό. Το δωμάτιο των σκέψεων λάμπει από την παρουσία Του.

STOP, στον φόβο!

Πολλές φορές κοιτώντας έξω αναρωτιέμαι, τι από όλα αυτά αξίζω πραγματικά;

Πάντα κάτι μου λείπει και με αφήνει να πιστεύω πως είμαι μπροστά από βουνό προβληματικών καταστάσεων και αναμφίβολων μελλοντικών εξελίξεων.

Ρόδα ποδηλάτου

Προσθήκη λεζάντας

Το κουδούνι της πόρτας. Ήχος που μοιάζει με κουδούνι ποδηλάτου. Ο Γρηγόρης ανοίγει. Στέκει άγαλμα μπροστά της. Δυο ρόδες ποδηλάτου, το δάσος, τα πετάλια, τα γέλια τους. Ύστερα οι βόλτες, τα σινεμά, η μουσική. Κι ύστερα το κενό, η εξαφάνιση. Να της ρίξει μια μπουνιά ή να την αγκαλιάσει;

New house, new life!

Τελικά το να αλλάζεις σπίτι σημαίνει πως αλλάζεις ζωή? Πώς μία τόσο ανεπαίσθητη αλλαγή των τεσσάρων τοίχων που μας περιβάλλουν, μπορούν να έχουν τόση επίδραση?

Birthday time!!!!

Και όμως έφτασε η μέρα που έγινα 21!!!!
Αν και τρομάζω λίγο στην ιδέα ότι παραμεγάλωσα, νομίζω πως ταυτόχρονα νιώθω πως όλα τώρα ξεκινούν.. Σκέψεις, όνειρα και καταστάσεις αρχίζουν να μπαίνουν στον ρυθμό και στην βάση που τους πρέπει..
Τελικά όλα μια ιδέα είναι...Από τα 18 μου και μετά ο χρόνος έχει σταματήσει...νιώθω καλά για αυτό!

Η πόρτα...

Οι μέρες περνάνε και η αναμονή μεγαλώνει...Κάτι νέο έρχεται..κάτι διαφορετικό και απρόσμενο. Το νιώθω..είναι κοντά..

Η ιστορία ενός φύλλου (απόσπασμα από την εργασία μου) 2

Η ιστορία ενός φύλλου (απόσπασμα από την εργασία μου)

1)      Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα φύλλο όμορφο και πολύ πράσινο. Το έλεγαν Άκη. Ο Άκης ο φυλλαράκης είχε πολλούς φίλους επάνω στο δέντρο όπου ζούσε και περνούσε πολύ όμορφα. Μια μέρα όμως κάτι απρόσμενο συνέβη.

Το μετρό!

Τα πιο περίεργα πράγματα συνήθως τα σκεφτόμαστε τις πιο μικρές και ανεπαίσθητες στιγμές..Μια από αυτές είναι και αυτή η στιγμή που βρίσκεσαι στο μετρό, έχεις γυρίσει την πλάτη σου σε αυτό και προχωράς και εσύ μαζί με όλους τους άλλους προς τις σκάλες. Ναι, και όμως, εκείνη την στιγμή συνειδητοποιείς σημαντικά πράγματα για εσένα τον ίδιο και την ζωή σου. Το μετρό με ιλιγγιώδη ταχύτητα ξεκινά και αρχίζει να χάνεται. Γυρίζεις το βλέμμα σου και το κοιτάς. Η πλατφόρμα έχει σχεδόν αδειάσει και έχουν γυρίσει όλοι την πλάτη τους σε αυτό.